ข้อมูลที่ต้องมีในเอกสารกำกับการขนส่ง 1) ชื่อที่ถูกต้องในการขนส่งตามที่ กำหนดไว้ในบัญชีรายชื่อวัตถุอันตราย 2) ประเภทหรือประเภทย่อย ของวัตถุอันตราย ถ้าเป็นวัตถุอันตรายประเภทที่ 1 ต้อง มีอักษรระบุกลุ่ม ที่สามารถอยู่รวมกันได้ (Compatibility group) 3) หมายเลขสหประชาชาติ (UN number) และกลุ่มภาชนะบรรจุ(Packaging group) 4) ปริมาณรวมของวัตถุอันตราย 5) ถ้าเป็นของเสียอันตราย ยกเว้นกากสารกัมมันตรังสี ในการขนส่งต้องระบุคำว่า "ของเสีย" หรือ "WASTE" ไว้หน้าชื่อที่ถูกต้อง ในเอกสารด้วย 6) ในการขนส่งของเหลวที่ต้องควบคุมอุณหภูมิเท่ากับหรือสูงกว่า 100o C หรือของแข็ง ที่มีอุณหภูมิเท่ากับ หรือมากกว่า 240 o C ต้องระบุคำว่า "ร้อน" หรือ "HOT" ไว้หน้าชื่อของสินค้าในเอกสารด้วย 7) การขนส่งวัตถุอันตราย ที่ต้องควบคุมอุณหภูมิขณะขนส่ง ต้องระบุอุณหภูมิควบคุม และอุณหภูมิฉุกเฉิน ไว้ในเอกสารด้วย 8) วัตถุอันตรายที่มีความเสี่ยงในการระเบิดต้องระบุความเสี่ยงรอง คือประเภทที่ 1 ไว้ด้วย 9) สารติดเชื้อ ต้องระบุชื่อ ที่อยู่ของผู้รั...

ภาชนะบรรจุสำหรับวัตถุอันตราย แบ่งออกเป็น 1) ภาชนะบรรจุหรือบรรจุภัณฑ์ (packaging) หมายถึง ภาชนะปิด และองค์ประกอบอื่น ๆ หรือวัสดุที่จำเป็น เพื่อให้ภาชนะปิดทับ สามารถทำหน้าที่ปกปิดสิ่งที่บรรจุอย่างมิดชิด แบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม ตามความเป็นอันตรายของสาร กลุ่มการบรรจุที่ I - สารที่มีความเป็นอันตรายมาก กลุ่มการบรรจุที่ II - สารที่มีความเป็นอันตรายปานกลาง กลุ่มการบรรจุที่ III - สารที่มีความเป็นอันตรายน้อย รหัสของภาชนะบรรจุ 1A1 / X / 250 / 89 / S / SR 319 ถังที่ทำด้วยเหล็ก ด้านบนมีช่องสำหรับเปิด สามารถทนแรงดันได้ 250 kPa ความหมายของรหัส 1A1 หมายถึง รหัสแทนชนิดของตัวภาชนะ X " กลุ่มการบรรจุ 250 " แรงดันที่สามารถทนทานได้ 89 " ปีที่ผลิต S " ประเทศที่ทำการทดสอบ ...

วัตถุอันตรายประเภทที่ 7 วัตถุกัมมันตรังสี หมายถึง วัตถุใดที่มีนิวเคลียร์ ที่เปล่งกัมมันตรังสีได้ ซึ่งความเข้มข้น ของกัมมันตภาพรังสี และค่ากัมมันตภาพรังสีอย่างปลอดภัย คุณสมบัติของวัตถุกัมมันตรังสี 1) วัตถุกัมมันตรังสี มีทั้งที่เป็นอันตรายมาก หรือน้อย เนื่องจากรังสีที่มองไม่เห็น ด้วยตาเปล่า ที่เปล่งออกมานั้น อาจเป็นอันตราย ต่อเนื้อเยื่อต่าง ๆ ของร่างกายของสิ่งมีชีวิต อันตรายที่อาจได้รับ จากรังสีคือ ความร้อนที่เปล่ง ออกมาด้วย 2)ในการขนส่งค้าหากสารใดที่มีค่า specific activity มากกว่า 70 kBq/kg (0.002 Uci /gให้จัดอยู่ในประเภทนี้) วัตถุอันตรายประเภทที่ 8 สารกัดกร่อน หมายถึง สารซึ่งโดยปฏิกิริยาเคมี จะเป็นเหตุให้ เกิดความเสียหาย อย่างรุนแรง เมื่อสัมผัสกับเนื้อเยื่อ ของสิ่งมีใชีวิต หรือในกรณี เกิดการรั่วไหล จะเกิดการเสียหายต่อวัตถุ หรือแม้กระทั่ง ทำลายสินค้าอื่น ๆ หรือพาหนะที่ใช้ขนส่ง สารพวกนี้อาจทำให้เกิดอันตรายชนิดอื่นได้ด้วย สารกัดกร่อนมีคุณสมบัติดังนี้ 1) สารในประเภทนี้ ในสภาพปกติเป็นได้ทั้งของแข็งและของเหลว และมีฤทธิ์กัดกร่อนเนื้อเยื่อของสิ่งมีชีวิต และหากมีการ...

วัตถุอันตรายประเภทที่ 5 สารออกซิไดซ์และสารเปอร์ออกไซด์อินทรีย์ แบ่งออกเป็น 2 ประเภทย่อยดังนี้คือ ประเภทย่อย 5.1 สารออกซิไดซ์ หมายถึง สารที่ด้วยตัวของสารเองไม่จำเป็นต้องติดไฟ แต่โดยทั่วไปจะปล่อยออกซิเจน ซึ่งเป็นก๊าซที่เป็นสาเหตุหรือร่วมในการลุกไหม้ของวัสดุอื่น สารประเภทนี้บางชนิดรวมอยู่ในสิ่งของอื่นได้ด้วย ประเภทย่อย 5.2 สารเปอร์ออกไซด์อินทรีย์หมายถึง สารอินทรีย์ที่มีโครงสารออกซิเจน 2 อะตอมดังนี้ -O-O- ซึ่งอาจจะถือได้ว่าเป็นสารที่มีอนุพันธ์ของ hydrogen peroxide ซึ่งอะตอมของ hydrogen นี้ถูกแทนที่ด้วยอนุมูล (radical) 1 หรือ 2 ตัว สารเปอร์ออกไซด์อินทรีย์เหล่านี้เป็นสารไม่เสถียร เมื่อถูกความร้อนจะเกิดการแตกตัวรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เนื่องจากการคายความร้อนออกมาก วัตถุอันตรายประเภทที่ 6 สารพิษและสารติดเชื้อ แบ่งออกเป็น 2 ประเภทย่อย ดังต่อไปนี้คือ ประเภทย่อย 6.1 สารพิษหมายถึง สารพิษที่เป็นอันตรายถึงชีวิต หรือบาดเจ็บร้ายแรง หรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพของมนุษย์ ซึ่งอาจเข้าสู่ร่างกาย ได้โดยการกลืน การสูดดม หรือจากการสัมผัส ทางผิวหนัง ค่าความเป็นพิษของวัตถุอันตรายย่อย 6.1 ของเหลว LD...

วัตถุอันตรายประเภทที่ 3 ของเหลวไวไฟ หมายถึง ของเหลว ของเหลวผสม หรือของเหลวที่มีสารที่ปกติเป็นของแข็งละลายอยู่ หรือของเหลวที่มีสารแขวนลอยผสม ซึ่งมี จุดวาบไฟ ที่อุณหภูมิต่ำกว่า 60.5°C โดยวิธีการทดสอบแบบ Close-cup หรือิต่ำกว่า 60.5 °C โดยวิธีการทดสอบแบบ Open-cup นอกจากนั้นแล้ววัตถุอันตรายประเภทนี้ ยังหมายถึงของเหลวซึ่งในการขนส่งต้องมีอุณหภูมิมากกว่า หรือเท่ากับจุดวาบไฟของของเหลวนั้น หรือสารซึ่งในการขนส่งจำเป็นต้องอยู่ในสถานะของของเหลว ซึ่งจะให้ไอระเหยของสารที่สามารถติดไฟได้ที่อุณหภูมิเท่ากับหรือต่ำกว่าอุณหภูมิต่ำสุดที่สามารถใช้ในการขนส่งได้ วัตถุอันตรายประเภทที่ 4 ของแข็งไวไฟ สารที่เกิดการลุกไหม้ได้เอง สารที่ให้ก๊าซไวไฟ เมื่อสัมผัสกับน้ำ แบ่งออกเป็น 3 ประเภทย่อย ดังต่อไปนี้ ประเภทย่อย 4.1 ของแข็งไวไฟหมายถึง ของแข็งซึ่งระหว่างการขนส่ง สามารถที่เผาไหม้ได้ง่าย และอาจลุกไหม้ได้ หรือทำให้ลุกไหม้ขึ้นได้ จากการเสียดสี, สารหรือสารข้างเคียง ที่มีความเสี่ยง ต่อการเกิดปฏิกิริยา ที่คายความร้อนออกมาได้ง่าย สารระเบิด ที่ถูกทำให้ไม่ไวในการระเบิด แต่สามารถระเบิดได้ หากไม่อย...

วัตถุอันตรายประเภทที่ 2 ก๊าซ หมายถึง 1) สารที่อุณหภูมิ 50°C มีความดันไอมากกว่า 300 kPa หรือ 2) มีสภาพเป็นก๊าซโดยสมบูรณ์ที่อุณหภูมิ 20 °C ที่ความดันปกติ 101.3 Kpa ก๊าซที่ทำการขนส่งนั้นอยู่ในลักษณะต่าง ๆ กันคือ ก๊าซอัดก๊าซในสภาพของเหลว ก๊าซที่เป็นของเหลว ภายใต้ การควบคุมอุณหภูมิต่ำ ก๊าซในสารละลาย แบ่งตามอันตรายปฐมภูมิของก๊าซ ออกเป็น 3 ประเภทย่อย ดังต่อไปนี้ ประเภทย่อย 2.1 ก๊าซไวไฟ หมายถึง ก๊าซที่อุณหภูมิ 20 °C และความดันปกติ 101.3 kPa เมื่อผสมกับอากาศสามารถติดไฟได้ที่ความเข้มข้น 13 % หรือต่ำกว่า โดยปริมาตร หรือมีช่วงกว้างของการติดไฟเมื่ออยู่ในอากาศตั้งแต่ 12 % ขึ้นไป ประเภทย่อย 2.2 ก๊าซไม่ไวไฟและไม่เป็นพิษ หมายถึง ก๊าซที่ทำการขนส่งที่ความดัน ไม่น้อยกว่า 280 kPa ที่อุณหภูมิ 20 °C หรือในสภาพ เป็นของเหลวที่อุณหภูมิต่ำ และสามารถทำให้หายใจไม่ออกได้ เนื่องจากก๊าซเหล่านี้ ทำให้ออกซิเจนเจือจางลง หรือแทนที่ออกซิเจน ที่มีในอากาศ หรือก๊าซที่มีคุณสมบัติ เป็นออกซิไดซ์ ซึ่งเมื่อสัมผัส กับออกซิเจนทำให้เกิด หรือช่วยให้เกิด การเผาไหม้วัสดุอื่นได้ดีกว่าอากาศ หรือไม่สามารถ จำแนกอยู่ใน ประเ...

วัตถุอันตรายประเภทที่ 1 วัตถุระเบิด หมายถึง 1) สารระเบิด หมายถึง ของแข็งหรือของเหลว (หรือสารผสม) สามารถทำให้เกิด ปฏิกิริยาเคมี โดยตัวของมันเอง แล้วให้ก๊าซที่เมื่อถึงอุณหภูมิ และความดันหนึ่ง จะเกิดการระเบิดที่เร็ว ถึงขั้นหนึ่ง จนก่อให้เกิด ความเสียหายต่อพื้นที ่โดยรอบ สารประเภท ดอกไม้เพลิง รวมอยู่ในกลุ่มนี้ด้วย 2) Pัyrotechinc Substances หมายถึง สารหรือสารผสม ที่ออกแบบเพื่อให้เกิดความร้อน และเสียงก๊าซ หรือควัน หรืออย่างหนึ่งอย่างใด หรือหลายอย่างรวมกัน เนื่องจากปฏิกิริยาเคมี ทีมีการให้ความร้อน ออกไปจากระบบ อย่างต่อเนื่อง 3) สิ่งของระเบิดได้ หมายถึง สิ่งของที่มีส่วนประกอบของสารระเบิดหนึ่งอย่างหรือมากกว่า สินค้าอันตรายประเภทที่ 1 แบ่งออกเป็น 6 ประเภทย่อย ดังต่อไปนี้ ประเภทย่อย 1.1 หมายถึง สารหรือสิ่งของที่ก่อให้เกิดการระเบิดทั้งมวล (mass explosion ) ประเภทย่อย 1.2 หมายถึง สารและสิ่งของที่มีอันตรายที่เกิดจากการยิง แต่ไม่เกิดการระเบิดทั้งมวล ประเภทย่อย 1.3 หมายถึง สารและสิ่งของที่มีอันตรายเกิดจากการติดไฟ และมีอันตรายเกิดจากการระเบิดเล็กน้อย หรือการยิงออกไปบ้างเล็กน้อยอย่างใด...

ผู้ที่ได้รับอันตราย จากวัตถุอันตราย หากได้รับการปฐมพยาบาลเบื้องต้น อย่างถูกวิธี อาจลดความเสี่ยง ในการเกิดอันตราย ได้อย่างมาก โดยทั่วไปแล้ว การช่วยเหลือผู้ที่ได้รับ สารอันตรายอาจ ทำได้ง่าย ๆ ดังนี เคลื่อนย้ายผู้บาดเจ็บ จากพื้นที่เสี่ยง มายังบริเวณที่มีอากาศถ่ายเทได้สะดวก ตรวจระบบการหายใจ / ชีพจร โดยการเปิดทางหายใจ ด้วยความระมัดระวัง อย่าให้ลิ้นปิดทางหายใจ โดยการขยับให้คอเงยไปด้านหลัง โดยใช้นิ้ว 2 นิ้ว(กด) จับหน้าผากและอีก 2 นิ้ว เชยคางอย่างช้า ๆ หากมีอะไรอยู่ภายในปากต้องเอาออกด้วย เช่น ฟันปลอม จัดท่านอนของผู้บาดเจ็บ ให้มั่นคงและเหมาะสมดังนี้ - จับแขนผู้บาดเจ็บที่อยู่ใกล้ตัววางบนพื้นในท่าตั้งฉาก หงายมือ - งอเข่าด้านที่อยู่ไกลตัว - จับแขนอีกข้างหนึ่งของผู้บาดเจ็บมาจับที่หน้าอก -ไหล่ - พลิกตัวผู้บาดเจ็บเข้าหาตัวเรา ตรวจสอบดูตำแหน่งขาและแก้มของผู้บาดเจ็บ รองบนมือที่พลิกไป ถ้าทำได้ ให้ถอดเสื้อผ้าที่เปื้อนสารอันตรายออก ใช้น้ำล้างบริเวณที่สัมผัสกับสารอันตราย ส่งแพทย์โด

วัตถุอันตราย หมายถึง สิ่งของหรือวัตถุ ที่มีคุณสมบัติทางเคมี หรือทางกายภาพ โดยตัวของมันเอง หรือเมื่อสัมผัสกับสารอื่น ( อากาศ หรือ น้ำ ฯลฯ ) ทำให้เกิดอันตราย ต่อมนุษย์ ทรัพย์สินหรือต่อสภาพแวดล้อม ความเสี่ยงในการเกิดอุบัติภัย จากวัตถุอันตราย มีปัจจัยที่เกี่ยวข้อง หลายปัจจัย สรุปได้ว่า · ปริมาณของสารอันตราย · คุณสมบัติของสารอันตราย · สภาพแวดล้อมที่เอื้ออำนวยให้อุบัติเหตุขยายตัวได้ เช่น ความดัน อุณหภูมิ ฯลฯ · สภาพของสถานที่เก็บสารอันตราย · ขบวนการทำงานเกี่ยวกับสารอันตราย เช่น การผลิต การเก็บรักษา การขนส่ง ฯลฯ · จำนวนคนที่เกี่ยวข้องในการทำงาน · การระงับเหตุเมื่อเกิดอุบัติเหตุ คุณสมบัติที่เป็นอันตราย แบ่งออกเป็น 2 ประเภทคือ 1. ทางกายภาพของวัตถุอันตราย - อุณหภูมิ - ความดัน - สถานะของสาร เช่น ก๊าซ, ของแข็ง, ของเหลว 2. ทางเคมีของวัตถุอันตราย - ติดไฟได้ - ระเบิดได้ - เป็นพิษ - ทำปฏิกิริยากับน้ำ - กัดกร่อน